Ugoda rodziców w sprawie kontaktów, widzeń i odwiedzin ojca z dzieckiem

Ugoda rodziców w sprawie kontaktów, widzeń i odwiedzin ojca z dzieckiem

Zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie, zgodnie został przyjęty pogląd, że ugoda sądowa ma dualistyczny, tj. procesowo-materialny charakter. Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać (art. 917 KC).

Przez ugodę sądową mogą być uregulowane sprawy cywilne, których charakter na to pozwala, a sąd w każdym stanie sprawy powinien dążyć do ich ugodowego załatwienia. W tych sprawach strony mogą także zawrzeć ugodę przed mediatorem (art. 10 KPC). Zawarcie ugody może nastąpić w sprawie należącej zarówno do trybu postępowania procesowego, jak i nieprocesowego, zarówno w sprawie majątkowej, jak i w sprawie niemajątkowej. Zawarcie ugody jest niedopuszczalne w ramach określonych niemajątkowych stosunków z zakresu prawa rodzinnego, jak np. w sprawach o unieważnienie małżeństwa, o rozwód (tj. jedynie w zakresie rozwiązania małżeństwa przez rozwód i orzeczenia o władzy rodzicielskiej), o ustalenie lub zaprzeczenie ojcostwa, co wynika z samej istoty stosunków prawnych łączących strony.

Użycie w art. 10 KPC sformułowania “o załatwieniu” sprawy przez ugodę sprawia, że realizuje ona w pewnym stopniu funkcję postępowania sądowego zastępując wyrok. Winna ona zostać tak sformułowana, ażeby czyniła wydanie wyroku zbędnym czy też niedopuszczalnym, co jest okolicznością powodującą umorzenie postępowania.

Każda ugoda podlega jednak kontroli sądu. Sąd może uznać za niedopuszczalną ugodę wówczas, jeżeli jest ona sprzeczna z prawem lub z zasadami współżycia społecznego, albo zmierza do obejścia prawa (art. 203 § 4 w zw. z art. 223 § 2 KPC) Inaczej mówiąc – uregulowanie w ugodzie sądowej sposobu utrzymywania przez rodziców kontaktów z dzieckiem musi być zgodne z jego dobrem. Ugoda, likwidując nieporozumienia rodziców, co do utrzymywania osobistych kontaktów z dzieckiem, już przez to samo służy jego dobru. Dobro to z reguły jest naruszane w razie w razie sporu rodziców w tym przedmiocie, a szczególnie wówczas, gdy następuje egzekucyjne wymuszanie tych kontaktów.

 Za dopuszczalnością zawarcia ugody w przedmiocie uregulowania osobistych kontaktów rodziców z dzieckiem, przemawia także wprowadzenie ustawą z dnia 28.7.2005 r. (Dz. U. Nr 172, poz. 1438) do kodeksu postępowania cywilnego, instytucji mediacji (art. 1831-18315). Mediacji mogą być poddane wszelkie spory wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które w razie rozstrzygania ich w postępowaniu sądowym mogą zakończyć się zawarciem ugody (art. 10).

Z przepisów art. 436, art. 4452 i art. 5703 KPC wynika, że postępowanie mediacyjne może być ponadto prowadzone między małżonkami w sprawach o rozwód i o separację. Odnośnie mediacji w przedmiocie utrzymywania osobistych kontaktów z dziećmi art. 4452 stanowi że w każdym stanie sprawy o rozwód lub separację sąd może skierować strony do mediacji w celu ugodowego załatwienia spornych kwestii dotyczących zaspokojenia potrzeb rodziny, alimentów, sposobu sprawowania władzy rodzicielskiej, kontaktów z dziećmi oraz spraw majątkowych podlegających rozstrzygnięciu w wyroku orzekającym rozwód lub separację. Aby dokonać takiego skierowania, Sąd nie musi oczekiwać na wniosek stron. Nie jest także związany przesłankami z art. 436 KPC, ponieważ kwestia istnienia widoków na utrzymanie małżeństwa nie ma znaczenia dla oceny możliwości zawarcia ugody między stronami w sprawach, o których mowa w art. 4452 KPC. Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 21 października 2005 r. III CZP 75/05

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Ugoda rodziców w sprawie kontaktów, widzeń i odwiedzin ojca z dzieckiem
5 (100%) 102 votes

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

*