Zakaz bigami w polskim prawie

Zakaz bigami w polskim prawie

Nie może zawrzeć małżeństwa, kto już pozostaje w związku małżeńskim. W sprawach, w których przedmiotem jest żądanie unieważnienia małżeństwa z powodu bigamii zasady współżycia społecznego nie mogą mieć zastosowania bez względu na to, jakie skutki unieważnienie małżeństwa wywoła w sferze interesów współmałżonka. Zawarcie małżeństwa bigamicznego, stanowiącego przestępstwo, jak również utrzymywanie takiego małżeństwa godzi w sposób rażący w istniejący porządek prawny i obraża poczucie moralne społeczeństwa, likwidacja więc takiego stanu rzeczy leży w szeroko pojętym interesie społecznym wyższego rzędu, przed którym interes jednostki musi ustąpić.

Bigamia jest przestępstwem przewidzianym w art. 206 kodeksu karnego. Fakt, że w sferę ochrony zasady monogamii wchodzą również przepisy prawa karnego, świadczy o dużej randze tej zasady w systemie polskiego prawa. Odpowiedzialności karnej podlega jedynie osoba pozostająca w ważnym związku małżeńskim, nie popełnia go natomiast drugi nupturient, o ile oczywiście również nie pozostaje w związku małżeńskim.

Nie można skutecznie żądać unieważnienia małżeństwa bez uprzedniej transkrypcji zagranicznego aktu stanu cywilnego, stwierdzającego zawarcie tego małżeństwa za granic

Małżeństwa zawartego z naruszeniem zakazu bigamii nie można unieważnić, jeżeli poprzednie małżeństwo:

1) ustało wskutek śmierci (albo uznania za zmarłego) małżonka, który nie zawarł małżeństwa bigamicznego

2) ustało na skutek orzeczenia rozwodu,

3) zostało unieważnione.

Unieważnienia małżeństwa z powodu pozostawania przez jednego z małżonków w poprzednio zawartym związku małżeńskim może żądać każdy, kto ma w tym interes prawny.

Polecamy Państwa uwadze nasze opracowania o podobnej tematyce poniżej:

 

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Zakaz bigami w polskim prawie
5 (100%) 34 votes

Dodaj komentarz