Alimenty na dziecko, gdy matka jest na urlopie macierzyńskim i wychowawczym

Alimenty na dziecko, gdy matka jest na urlopie macierzyńskim i wychowawczym

Zgodnie z dyspozycją art. 128 dziecko może żądać zasądzenia renty alimentacyjnej od rodziców, a stosowanie do treści art. 133 § 1 krio rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Obowiązek alimentacyjny rodziców wobec ich dzieci stanowi uszczegółowienie ogólnego obowiązku „troszczenia się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka” i należytego przygotowania go, odpowiednio do jego uzdolnień, do pracy zawodowej. Powinność tę jako treść władzy rodzicielskiej w zakresie pieczy nad osobą dziecka ustanawia art. 96 zd. 2 krio. Obowiązek alimentacyjny rodziców względem dzieci ma zatem dwojaką postać: wyraża się świadczeniami o charakterze materialnym oraz osobistymi staraniami o jego utrzymanie i w razie potrzeby wychowanie.

Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka i rodziny, może polegać także, w całości lub części, na osobistych staraniach o jego utrzymanie lub wychowanie. Okoliczności konkretnego stanu faktycznego są podstawą do oceny, czy osobiste starania wyczerpują obowiązek alimentacyjny zobowiązanego w całości czy tylko w części.

Alimenty na dziecko, gdy matka jest na urlopie macierzyńskim i wychowawczym Poznań

Ponadto, zgodnie z treścią art. 135 § 1 krio zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Usprawiedliwione potrzeby dziecka powinny być oceniane nie tylko na podstawie wieku, lecz również miejsca pobytu dziecka, jego środowiska, możliwości zarobkowych zobowiązanych do jego utrzymania i całego szeregu okoliczności każdego konkretnego przypadku. W szczególności usprawiedliwionych potrzeb nie można odrywać od pojęcia zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego a także od zasady równej stopy życiowej. Pojęcia te w praktyce pozostają we wzajemnej zależności i obie przesłanki wzajemnie na siebie rzutują, zwłaszcza przy ustalaniu przez Sąd wysokości alimentów. Górną granicą świadczeń alimentacyjnych są zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego, chociażby nawet w tych ramach nie znajdowały pokrycia wszystkie usprawiedliwione potrzeby uprawnionego do alimentacji (orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 1970 r., III CRN 350/69, opublikowane w OSNCP 1970, nr 2, poz. 15 i orzeczenie SN z dnia 20 stycznia 1972 r., III CRN 470/71, I.. Pr 1972, nr 1-2, poz. 15). Możliwości zarobkowych i majątkowych nie należy przy tym utożsamiać z wysokością faktycznych zarobków, ale według tego, jakie dochody może osiągnąć zobowiązany do alimentowania przy założeniu, że dokłada wszelkich starań i wykorzystuje wszystkie swoje siły umysłowe i fizyczne.

Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy w licznych przepisach statuuje, wskazaną wyżej, zasadę równej stopy życiowej rodziców i dzieci. Od chwili urodzenia się dziecka rodzice są zobowiązani zapewnić mu utrzymanie na takiej samej stopie, na jakiej sami żyją. Rodzice zmuszeni są zatem dzielić się z dziećmi nawet bardzo szczupłymi dochodami, a w sytuacjach skrajnych, zwłaszcza o charakterze przejściowym, sprostanie obowiązkowi alimentacyjnemu wymagać będzie poświęcenia części składników majątkowych (innymi słowy sprzedaży elementów majątku). Rodzice nie mogą uchylić się od obowiązku alimentacyjnego na tej podstawie, iż wykonywanie jego stanowiłoby dla nich nadmierny ciężar (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16.12.1987 r. w sprawie III CZP 91/86 opubl. OSNC 1988/4/42). Wysokość alimentów powinna jednak zostać określona na takim poziomie, aby nie doprowadzić do niedostatku zobowiązanego.

Sprawa sądowa opracowana przez Kancelarię

A. B. działając w imieniu małoletniej Z. N. wniosła o zasądzenie od pozwanego J. N. na rzecz córki alimentów w kwocie 1800 zł miesięcznie. W uzasadnieniu pozwu podała, że pozwany często uchyla się od obowiązku alimentacyjnego, natomiast koszty utrzymania małoletniej córki są wysokie. Podniosła, że córka urodziła się z porażeniem nerwu twarzowego, wymaga rehabilitacji i częstych wizyt u lekarzy specjalistów. Obecnie matka małoletniej nie jest w stanie podjąć pracy, przebywa na urlopie macierzyńskim. J. N. w odpowiedzi na pozew uznał powództwo do kwoty 600 zł miesięcznie i domagał się oddalenia powództwa w pozostałym zakresie.

Dokonując ustalenia stanu faktycznego w sprawie, Sąd dał wiarę zeznaniom powołanego w sprawie świadka (babki macierzystej małoletniej powódki) D. B.. Powołany świadek przedstawił Sądowi obraz sytuacji majątkowej i życiowej małoletniej powódki oraz możliwości zarobkowych jego matki. Sąd uznał za wiarygodne wszystkie zebrane w toku postępowania dokumenty, które zostały złożone przez strony, albowiem nie budziły one żadnych wątpliwości. Ponadto strony nie kwestionowały ich prawdziwości i wiarygodności.

Alimenty na dziecko, gdy matka jest na urlopie macierzyńskim i wychowawczym Poznań

Bezsporne jest, że małoletnia powódka nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie i nie posiada majątku, wobec tego oboje rodzice obowiązani są do przyczyniania się do łożenia na jej utrzymanie. Orzekając w niniejszej sprawie, na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, Sąd doszedł do przekonania, że powództwo zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Ustalając wysokość należnych małoletniemu alimentów, Sąd wziął jednocześnie pod uwagę zakres usprawiedliwionych potrzeb małoletniej powódki. Matka przedstawiła Sądowi zestawienie kosztów utrzymania córki, które określiła na kwotę ok. 3600 zł miesięcznie (k. 56-58).

W ocenie Sądu, koszty utrzymania córki przedstawione przez matkę są znacząco zawyżone. Wprawdzie małoletnia powódka ma problemy zdrowotne od urodzenia, co wiąże się z dodatkowymi wydatkami np. kosztami rehabilitacji czy dojazdem do lekarzy specjalistów. Niemniej jednak, dziecko ma prawo do równej stopy życiowej z rodzicami, zatem nie może mieć miejsca sytuacja, w której to matka przeznacza na utrzymanie córki kwotę ponad 3000 zł, gdy sama nie dysponuje dochodem w takiej wysokości.

Sąd uznał, że sytuacja majątkowa oraz możliwości zarobkowe pozwanego pozwalają mu płacić alimenty na rzecz córki w wysokości 1200 zł miesięcznie. Pozwany dysponuje stałym dochodem w wysokości ok. 1000-1300 funtów miesięcznie.

Niemniej jednak, zdaniem Sądu, pozwany nie przedstawił w niniejszej sprawie realnego obrazu własnej sytuacji majątkowej oraz możliwości zarobkowych, starał się przedstawić Sądowi swoje możliwości zarobkowe w gorszym świetle, a ostateczna wysokość jego miesięcznych dochodów nie była Sądowi znana. Zauważyć przy tym trzeba, że z wyciągów rachunków bankowych należących do pozwanego wynika, że dysponuje ona znacznymi kwotami pieniędzy i stać go na liczne wydatki.

Dlatego, też pozwany powinien łożyć na utrzymanie małoletniej powódki według swoich możliwości zarobkowych. Ponadto pozwany prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, zatem koszty jego utrzymanie nie są wysokie. Natomiast poza małoletnią córką nie na nikogo na utrzymaniu.

Wprawdzie pozwany uznał powództwo do kwoty 600 zł alimentów miesięcznie i nie kwestionował zasadności powództwa. Niemniej jednak, zdaniem Sądu pozwany powinien w większym zakresie łożyć na utrzymanie małoletniej powódki, adekwatnie do jej potrzeb. Zabezpieczenie podstawowych potrzeb małoletniej powódki tj. wyżywienia czy ubrania generuje znaczne wydatki. Ponadto matka musi mieć zapewnione środki finansowe od ojca w postaci alimentów celem zabezpieczenia wszelkich usprawiedliwionych kosztów utrzymania małoletniej powódki, w tym kosztów związanych z poprawą stanu zdrowia małoletniej.

W ocenie Sądu, matka małoletniej powódki swój obowiązek alimentacyjny realizuje głównie poprzez osobiste starania w wychowanie córki oraz łoży na jego utrzymanie z własnego dochodu. Niemniej jednak, podnieść jednocześnie należy, że pozwany z racji dalekiej odległości od miejsca zamieszkania małoletniej córki nie jest w stanie realizować częstych kontaktów z córką, co niewątpliwie wpływa na zakres jego obowiązku alimentacyjnego.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, na podstawie art. 133 § 1 KRO zasądzono alimenty od pozwanego na rzecz małoletniej powódki w kwocie po 1200 zł miesięcznie, poczynając od 10 listopada 2020 r. Wyrok Sądu Rejonowego - III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 7 lipca 2021 r. III RC 159/20

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

5/5 - (87 votes)