Unieważnienie małżeństwa, ślubu z powodu braku świadomości, błędy czy groźby

Unieważnienie małżeństwa, ślubu z powodu braku świadomości, błędy czy groźby

Małżeństwo może być unieważnione, jeżeli oświadczenie o wstąpieniu w związek małżeński lub oświadczenie przed duchownym zostało złożone:

1) przez osobę, która z jakichkolwiek powodów znajdowała się w stanie wyłączającym świadome wyrażenie woli; brak świadomości może być spowodowany zarówno czynnikami zewnętrznymi, np. alkoholem, narkotykami, lekami, jak i czynnikami niezależnymi albo zależnymi od strony składającej oświadczenie.

2) pod wpływem błędu co do tożsamości drugiej strony; błąd może być podstawą unieważnienia małżeństwa tylko wtedy, jeżeli jest to błąd co do tożsamości drugiej strony. Przez tożsamość należy rozumieć identyfikację danej osoby.

3) pod wpływem bezprawnej groźby drugiej strony lub osoby trzeciej, jeżeli z okoliczności wynika, że składający oświadczenie mógł się obawiać, że jemu samemu lub innej osobie grozi poważne niebezpieczeństwo osobiste. Groźba musi być bezprawna, tzn. sprzeczna z prawem i z zasadami współżycia społecznego, oraz poważna, czyli z okoliczności wynika, że składający oświadczenie mógł się obawiać, że jemu samemu lub innej osobie grozi poważne niebezpieczeństwo osobiste.

Unieważnienia małżeństwa z powodu okoliczności wymienionych wyżej może żądać małżonek, który złożył oświadczenie dotknięte wadą. Nie można żądać unieważnienia małżeństwa po upływie sześciu miesięcy od ustania stanu wyłączającego świadome wyrażenie woli, od wykrycia błędu lub ustania obawy wywołanej groźbą – a w każdym wypadku po upływie lat trzech od zawarcia małżeństwa.

Nie można unieważnić małżeństwa po jego ustaniu. Nie dotyczy to jednak unieważnienia z powodu pokrewieństwa między małżonkami oraz z powodu pozostawania przez jednego z małżonków w chwili zawarcia małżeństwa w zawartym poprzednio związku małżeńskim. Przyczyną odmiennego traktowania tych dwóch przypadków jest ich wysoce naganna ocena ze społecznego punktu widzenia. Małżeństwa kazirodcze oraz bigamiczne spotykają się ponadto z sankcją karną. Za bigamię karana jest tylko osoba, która zawiera związek małżeński pozostając w uprzednio zawartym małżeństwie (art. 206 kodeksu karnego). Przestępstwo stanowi również obcowanie płciowe z krewnym w linii prostej, bratem lub siostrą (art. 201 kodeksu karnego).

Jeżeli jeden z małżonków wytoczył powództwo o unieważnienie małżeństwa, unieważnienie może nastąpić także po śmierci drugiego małżonka, na którego miejsce w procesie wstępuje kurator ustanowiony przez sąd. W razie śmierci małżonka, który wytoczył powództwo o unieważnienie małżeństwa, unieważnienia mogą dochodzić jego zstępni.

Orzekając unieważnienie małżeństwa, sąd orzeka także, czy i który z małżonków zawarł małżeństwo w złej wierze. Za będącego w złej wierze uważa się małżonka, który w chwili zawarcia małżeństwa wiedział o okoliczności stanowiącej podstawę jego unieważnienia. Tak więc przedmiotem oceny sądu będzie tylko sam fakt świadomości względnie nieświadomości okoliczności stanowiącej podstawę unieważnienia małżeństwa w chwili jego zawarcia, bez znaczenia jest natomiast fakt, że małżonek mógł lub powinien był o nich wiedzieć.

Możliwe są więc sytuacje, że oboje małżonkowie zawarli małżeństwo w złej wierze, małżeństwo zawarł w złej wierze tylko jeden z nich bądź też żaden nich nie był w złej wierze w chwili zawarcia małżeństwa. Jedno z przedstawionych rozstrzygnięć powinno znaleźć się w sentencji wyroku. W przypadku braku orzeczenia sądu o tym, czy i który z małżonków zawarł małżeństwo w złej wierze, należy przyjąć, że żadnemu z małżonków nie można przypisać złej wiary.

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Unieważnienie małżeństwa, ślubu z powodu braku świadomości, błędy czy groźby
5 (100%) 68 votes

Dodaj komentarz