Usprawiedliwione potrzeby dziecka na alimenty Poznań

Usprawiedliwione potrzeby dziecka na alimenty Poznań

Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. W sprawach o alimenty sąd ma obowiązek dokładnego i wnikliwego ustalenia usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego do alimentowania oraz możliwości ich zaspokojenia przez zobowiązanych. Te ustalenia są również niezbędne w wypadku zawarcia ugody, jeśli oświadczenie uprawnionego zmierza do ograniczenia roszczenia w sposób niezgodny z prawem lub zasadami współżycia społecznego z naruszeniem interesu składającego takie oświadczenie, to jest ono nieważne i sąd wykonując prawidłowo kontrolę istotnych oświadczeń stron składających się na treść ugody nie powinien dopuścić do jej zawarcia. Zakres usprawiedliwionych potrzeb dziecka powinien być ustalony w ten sposób, aby w razie ich zaspokojenia stopa życiowa dziecka była taka sama jak stopa życiowa rodziców. Konsekwencją tego zapatrywania jest to, że rodzice w żadnym razie nie mogą uchylić się od obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie może się utrzymać samodzielnie, tylko na tej podstawie, że wykonywanie obowiązku alimentacyjnego stanowiłoby dla nich nadmierny ciężar. Rodzice muszą więc podzielić się z dzieckiem nawet najmniejszymi dochodami. Zauważa się przy tym, że nie chodzi tu o mechaniczny podział osiąganych przez rodziców dochodów, ale o zbliżone z rodzicami zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb dzieci, przy uwzględnieniu ich wieku, stanu zdrowia, kierunku szkolenia oraz innych indywidualnych okoliczności.

Potrzeby usprawiedliwione to z kolei jeszcze takie, których zaspokojenie pozwala uprawnionemu żyć w warunkach odpowiadających jego wiekowi, stanowi zdrowia, wykształceniu itp. Katalog owych potrzeb jest sprawą zawsze indywidualną.

Alimenty na dzieci córkę syna Poznań

Jeżeli chodzi o świadczenia pieniężne, to sąd, orzekając o zakresie obowiązku alimentacyjnego, określa konkretną ich kwotę. Może jednak również określić wysokość alimentów poprzez wskazanie ułamka kwoty miesięcznych dochodów osiąganych przez zobowiązanego. Dopuszczalne jest orzekanie wysokości alimentów poprzez wskazywanie ułamka zarobków z jednoczesnym określeniem minimalnej kwoty świadczeń.

Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

Pozew o alimenty Poznań

Przesłankami powstania obowiązku alimentacyjnego są:

1) istnienie pomiędzy uprawnionym a zobowiązanym – aktualnie lub w przeszłości – więzi rodzinnoprawnej lub innej relacji, z którą przepisy wiążą istnienie tych obowiązków,

2) niemożność samodzielnego zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb przez osobę uprawnioną do świadczeń alimentacyjnych,

3) posiadanie przez osobę zobowiązaną dostatecznych możliwości majątkowych i/lub zarobkowych pozwalających zaspokoić potrzeby uprawnionego,

4) zgodność żądania alimentów z zasadami współżycia społecznego, jeżeli chodzi o żądanie ich przez osobę dorosłą lub (bez względu na wiek) spowinowaconą.

Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo. Zobowiązanymi do alimentacji są krewni w linii prostej, czyli osoby, z których jedna pochodzi od drugiej (np. rodzice – dzieci, dziadkowie – wnuki). Obowiązek alimentacyjny dotyczyć może osób spokrewnionych w linii prostej we wszelkich możliwych relacjach, tj. rodzice – dzieci, dzieci – rodzice, dziadkowie – wnuki, wnuki – dziadkowie itd. Krewnymi w linii bocznej są osoby, które mają wspólnego przodka, a nie są krewnymi w linii prostej. Powinowactwo jest więzią łączącą małżonka z krewnymi współmałżonka. Powinowatymi są m.in. teściowie, pasierbowie, szwagier, ojczym, macocha. Spośród tego grona obowiązek alimentacyjny dotyczyć może jedynie relacji pomiędzy ojczymem/macochą a pasierbem/pasierbicą. Więź powinowactwa trwa mimo ustania małżeństwa, którego jest konsekwencją.

Do środków utrzymania należy zaliczyć wszystko, co zaspokaja wszelkie usprawiedliwione potrzeby osoby uprawnionej do alimentacji. Mówiąc o usprawiedliwionych potrzebach, należy przyjąć, że z samego charakteru świadczeń alimentacyjnych wynika, iż ich celem jest zaspokojenie potrzeb bieżących i to tych podstawowych, czyli takich, jak wyżywienie, ubranie, zapewnienie opieki medycznej, domowej, a gdy chodzi o dziecko (niekiedy też osobę dorosłą), to również zapewnienie mu mieszkania.

Alimenty na dzieci córkę syna Poznań

Pułap, na jakim powinny być zaspokajane przez rodziców potrzeby ich dziecka, wyznacza zasada równej stopy życiowej. Usprawiedliwione potrzeby ich dziecka nie mogą być określane na poziomie elementarnym, lecz takim, jaki odpowiada stopie życiowej rodziców. Nie oznacza to „mechanicznego podziału osiąganych przez rodziców dochodów, jej istota bowiem sprowadza się do zbliżonego z rodzicami zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb dzieci, przy uwzględnieniu ich wieku, stanu zdrowia, kierunku szkolenia i indywidualnych okoliczności. Uwzględnianie równej stopy życiowej ma szczególnie istotne znaczenie w przypadku obowiązku alimentacyjnego tych rodziców, których możliwości zarobkowe i majątkowe są znaczne. Z drugiej strony, jeżeli rodzice osiągają dochody na bardzo niskim poziomie, to ich obowiązkiem jest podzielić się z dzieckiem nawet skromnymi możliwościami. alimenty Poznań

Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się. Wiek dziecka nie przesądza o istnieniu bądź nieistnieniu obowiązku alimentacyjnego, lecz możliwości dziecka do samodzielnego utrzymania się, dochody z jego majątku, a także niedostatek.  Dziecko, które osiągnęło nie tylko pełnoletność, ale zdobyło także wykształcenie umożliwiające podjęcie pracy zawodowej, pozwalającej na samodzielne utrzymanie, nie traci uprawnień do alimentów, jeżeli np. chce kontynuować naukę i zamiar ten znajduje uzasadnienie w dotychczas osiąganych wynikach. Pozew alimenty Poznań

W sytuacji, w której dana osoba mimo osiągnięcia pełnoletniości, nie jest i przypuszczalnie nie będzie samodzielna, obowiązek alimentacyjny jej rodziców nie może ograniczać się jedynie do zapewnienia jej środków utrzymania, ale także do świadczeń osobistych starań związanych z jej utrzymaniem i egzystencją.

Niedostatek nie musi wiązać się z sytuacją, w której wierzyciel alimentacyjny nie ma żadnych środków utrzymania, gdyż wystarczy, aby nie był on w stanie samodzielnie zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb w zakresie utrzymania i wychowania. O osobie ubiegającej się o alimenty z powodu niedostatku można mówić wówczas, gdy nie potrafi ona zaspokoić samodzielnie swych potrzeb na poziomie zbliżonym do minimum socjalnego, przy czym. “Nie potrafi” to znaczy, że nie posiada dostatecznych środków pomimo podejmowania starań, by je pozyskać. Z kolei jej potrzeby te to potrzeby tak materialne jak i niematerialne, przy czym potrzeby każdego człowieka kształtują się inaczej. Obydwa te rodzaje potrzeb są ze sobą sprzężone i tylko ich łączne zaspokojenie zapewnia godziwą egzystencję. W takim kontekście można mówić o zaspokojeniu potrzeb usprawiedliwionych, które każdy uprawniony powinien mieć zapewnione. Są one uzależnione od indywidualnych cech uprawnionego, tj. od wieku, stanu zdrowia, zawodu, pozycji społecznej i dotychczasowej stopy życiowej.

Alimenty na dzieci córkę syna Poznań

Trudna sytuacja materialna rodziców nie zwalnia ich od obowiązku świadczenia na potrzeby dzieci.Zmuszeni są oni dzielić się z dziećmi nawet bardzo szczupłymi dochodami, chyba że takiej możliwości są pozbawieni w ogóle. W sytuacjach skrajnych, zwłaszcza o charakterze przejściowym, sprostanie obowiązkowi alimentacyjnemu wymagać nawet będzie poświęcenia części składników majątkowych.

Pomimo tego, że uregulowania dotyczące obowiązku alimentacyjnego mają charakter bezwzględnie obowiązujący, możliwe jest ustalenie alimentów w umowie. Poza tym niedopuszczalne jest zrzeczenie się prawa do alimentacji, potrącenie wierzytelności alimentacyjnej, czy też np. jej zbycie.

W sprawach o alimenty właściwy jest zarówno sąd rejonowy miejsca zamieszkania pozwanego, jak i sąd rejonowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania powoda. Sąd nie może zasądzić alimentów w kwocie przewyższającej żądanie pozwu. Wyrokowi alimentacyjnemu sąd nadaje z urzędu klauzulę wykonalności, dzięki czemu może on od razu dochodzić należnych mu środków utrzymania w drodze postępowania egzekucyjnego. Komornik po otrzymaniu wyroku zaopatrzonego w klauzulę wykonalności ma obowiązek przeprowadzić z urzędu dochodzenie w celu ustalenia zarobków i majątku dłużnika oraz jego miejsca zamieszkania. Wierzyciel nie ma obowiązku wskazywać ani sposobu egzekucji, ani majątku, z którego ma być ona prowadzona. Wyegzekwowane kwoty przeznaczane są na zaspokajanie roszczeń alimentacyjnych przed roszczeniami z innych tytułów, wyjąwszy jedynie koszty postępowania egzekucyjnego. Pozew alimenty Poznań

Podwyższenie, obniżenie, zmiana i wygaśnięcie alimentów

W razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Przez zmianę stosunków rozumieć należy wszelkie modyfikacje w statusie ekonomicznym stron mające wpływ zarówno na zwiększenie, jak i na zmniejszenie, zakresu usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zwiększenie lub zmniejszenie zakresu możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego. Zmiana stosunków może więc doprowadzić zarówno do zmiany wysokości (podwyższenia lub obniżenia) obowiązku alimentacyjnego, jak i do jego wygaśnięcia. Zmiana stosunków wskazuje na konieczność porównania momentu początkowego, czyli zawarcia umowy, w której została określona wysokość alimentów, lub też uprawomocnienia się orzeczenia zasądzającego alimenty, oraz momentu końcowego, czyli orzeczenia sądu zmieniającego umowę. O zwiększeniu rozmiaru świadczeń alimentacyjnych sąd nie może orzec bez dokonania stosownych ustaleń w przedmiocie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji. Podwyższenie alimentów następuje wówczas, gdy zwiększeniu uległy potrzeby uprawnionego albo zwiększyły się możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Obniżenie alimentów uzasadnia zmniejszenie się potrzeb uprawnionego lub pogorszenie sytuacji materialnej i majątkowej zobowiązanego.

Alimenty córkę syna dziecko Poznaniu

Zakres obowiązku alimentacyjnego zależy od możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego. Możliwości te są wyznaczane przez takie zarobki i dochody, jakie zobowiązany uzyskiwałby przy pełnym wykorzystaniu sił fizycznych, kwalifikacji i zdolności umysłowych, a zatem niekoniecznie przez zarobki i dochody w danym czasie uzyskiwane alimenty Poznań. Dla stwierdzenia, czy nastąpiła zmiana stosunków należy brać pod uwagę, czy istniejące warunki i okoliczności – na tle sytuacji ogólnej – mają charakter trwały, dotyczą okoliczności zasadniczych, ilościowo znacznych i wyczerpują te przesłanki, które w istotny sposób wpływają na istnienie czy zakres obowiązku alimentacyjnego.

Obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dziecka stanowi uszczegółowienie ogólnego obowiązku “troszczenia się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka” i należytego przygotowania go, odpowiednio do jego uzdolnień, do pracy zawodowej. Obowiązek ten nie jest ograniczony przez żaden sztywny termin, a w szczególności – przez termin dojścia przez alimentowanego do pełnoletności. Nie jest także związany ze stopniem wykształcenia w tym sensie, że nie ustaje z chwilą osiągnięcia przez alimentowanego określonego stopnia podstawowego lub średniego wykształcenia. Jedyną miarodajną okolicznością, od której zależy trwanie bądź ustanie tego obowiązku, jest to, czy dziecko może utrzymać się samodzielnie, przy czym przyjmuje się, że nie można tego oczekiwać od dziecka małoletniego.

W odniesieniu do dzieci, które osiągnęły pełnoletność, należy brać pod rozwagę to, czy wykazują chęć dalszej nauki oraz czy ich zdolności oraz cechy charakteru pozwalają na kontynuowanie nauki. Rodzice nie mogą zatem uchylić się od obowiązku alimentowania studiującego dziecka przez powoływanie się na to, że mogłoby ono już “utrzymać się samodzielnie”, gdyby podjęło pracę z chwilą osiągnięcia średniego wykształcenia. Jedynie brak pozytywnych wyników w nauce uzasadniałby ustanie obowiązku alimentacyjnego rodziców.

Jeżeli obowiązek alimentacyjny dziecka wygasł wskutek osiągnięcia przez nie zdolności do samodzielnego utrzymania się, później zaś znalazło się ono w niedostatku, to rodzice obowiązani są nadal do jego alimentacji, jednak już na zasadach ogólnych.

Sama hipotetyczna możliwość samodzielnego utrzymania się przez dziecko nie prowadzi automatycznie do wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego. W szczególności rodzice mają obowiązek zapewnienia dziecku wykształcenia stosownie do jego możliwości i uzdolnień.

Utrzymywanie się samodzielne przez dziecko ma miejsce wówczas, gdy podjęło ono stałą pracę. Uzyskiwanie sporadycznych dochodów nie prowadzi co do zasady do usamodzielnienia się dziecka pod względem materialnym. Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się. Nie ma również przeszkód do uchylenia się od obowiązku alimentacyjnego z powodu sprzeczności jego wykonywania z zasadami współżycia społecznego. W obowiązującym stanie prawnym rodzice dysponują zatem instrumentami, które pozwalają w sposób skuteczny na uchylenie się od obowiązku alimentacyjnego względem pełnoletnich dzieci alimenty Poznań.

Przy nadmiernym uszczerbku dla rodziców należy porównać wysokość alimentów do wysokości dochodów osiąganych przez rodziców oraz ustalić, czy spełnienie obowiązku zakłóci zaspokojenie podstawowych potrzeb rodziców. Obciążenie danej osoby obowiązkiem dostarczania środków utrzymania zależy od tego, czy ma ona możliwości zarobkowe i majątkowe, aby obowiązkowi takiemu sprostać. Jeżeli takowych możliwości nie ma, wówczas obowiązek alimentacyjny nie powstanie, a powstały wcześniej, może wygasnąć.

Ściąganie alimentów przez komornika

Jeżeli egzekucja dotyczy alimentów lub renty mającej charakter alimentów, wierzyciel, kierując wniosek o wszczęcie egzekucji, nie ma obowiązku wskazywać sposobu egzekucji, ani majątku dłużnika, z którego ma być prowadzona. W takim wypadku uważa się, że wniosek dotyczy wszystkich dopuszczalnych sposobów egzekucji, z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości. Wniosek o wszczęcie egzekucji można zgłosić również do komornika sądu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania wierzyciela.

Jeżeli dłużnik odbywa karę pozbawienia wolności, wierzyciel może złożyć tytuł wykonawczy bezpośrednio dyrektorowi zakładu karnego, który obowiązany jest wypłacać wierzycielowi należności za pracę dłużnika lub jego pieniądze znajdujące się w depozycie zakładu karnego. Przewidziana wyżej wypłata nie może być dokonywana, jeżeli wnioski złożyło kilku wierzycieli, a należności za pracę dłużnika lub jego pieniądze znajdujące się w depozycie zakładu karnego nie wystarczają na zaspokojenie wszystkich należności tych wierzycieli lub jeżeli są zajęte przez organ egzekucyjny. W takim wypadku dyrektor zakładu karnego przekazuje wnioski do właściwego komornika.

Obowiązek alimentacyjny, to „obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania”. Na gruncie polskiego prawa rodzinnego obowiązek alimentacyjny stanowi przede wszystkim zobowiązanie prawnorodzinne wynikające ex lege z różnych powiązań rodzinnych. Jest on uzależniony od bliskości pokrewieństwa, powinowactwa lub przysposobienia oraz od tego, czy osoby uprawnione mogą utrzymać się własnymi siłami.

Alimenty córkę syna dziecko Poznaniu

Jeżeli w wyroku została wymieniona osoba uprawniona do odbioru alimentów zasądzonych na rzecz małoletniego, wypłata świadczeń alimentacyjnych następuje do rąk tej osoby. Zmianę osoby uprawnionej do odbioru alimentów w imieniu małoletniego ustala się na podstawie odpowiedniego orzeczenia sądu opiekuńczego.

Tytułowi egzekucyjnemu, zasądzającemu alimenty, sąd nadaje klauzulę wykonalności z urzędu. Tytuł wykonawczy doręcza się wówczas wierzycielowi z urzędu.

Wierzytelności z rachunku bankowego podlegają egzekucji na zaspokojenie alimentów w pełnej wysokości.

W sprawach, w których zasądzono alimenty, egzekucja może być wszczęta z urzędu na żądanie sądu pierwszej instancji, który sprawę rozpoznawał. Żądanie takie kieruje się do właściwego organu egzekucyjnego. Komornik obowiązany jest z urzędu przeprowadzić dochodzenie w celu ustalenia zarobków i stanu majątkowego dłużnika oraz jego miejsca zamieszkania. Jeżeli środki te okażą się bezskuteczne, organy Policji przeprowadzą na wniosek komornika czynności w celu ustalenia miejsca zamieszkania i miejsca pracy dłużnika. Dochodzenie, powinno być przeprowadzone okresowo w odstępach nie dłuższych niż 6 miesięcy. Jeżeli w wyniku dochodzenia, nie zostaną ustalone dochody dłużnika ani jego majątek, komornik składa wniosek do sądu o nakazanie dłużnikowi wyjawienia majątku.

W razie powstania zaległości za okres dłuższy niż 6 miesięcy komornik z urzędu składa wniosek do Krajowego Rejestru Sądowego o wpis dłużnika do rejestru dłużników niewypłacalnych. Wniosek komornika nie podlega opłacie sądowej. Bezskuteczność egzekucji nie stanowi podstawy umorzenia postępowania.

Jeżeli dłużnik zatrudniony jest u osoby bliskiej, osoba ta w razie zajęcia wynagrodzenia za pracę w poszukiwaniu świadczeń alimentacyjnych nie może zasłaniać się zarzutem, że wypłaciła dłużnikowi wynagrodzenie z góry, ani zarzutami, że dłużnik pracuje bez wynagrodzenia lub za wynagrodzeniem niższym od przeciętnego, albo że przysługuje jej wierzytelność do dłużnika nadająca się do potrącenia z jego roszczenia o wynagrodzenie alimenty Poznań.

Przestępstwo niepłacenia alimentów - niealimentacja art. 209 kk

Dla pociągnięcia do odpowiedzialności karnej za przestępstwo niealimentacji konieczne jest stwierdzenie, że sprawca był zobowiązany do wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową. Obecnie wprowadzono dwa typy przestępstwa niealimentacji w postaci uchylania się od obowiązku alimentacyjnego (art. 209 § 1 KK) oraz spowodowania niemożności zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych (art. 209 § 1a KK). W przypadku typu podstawowego chodzi o uchylanie się od obowiązku z jednoczesnym spowodowaniem zaległości alimentacyjnych na określoną kwotę, bądź też uchylanie się od spełnienia świadczenia innego niż okresowe przez określony czas. Typ kwalifikowany wiąże się dodatkowo z narażeniem osoby uprawnionej na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Przestępstwa niealimentacji dopuszcza się wobec tego tylko taka osoba, która może wykonać ciążący na niej obowiązek alimentacyjny, ale tego nie czyni mimo realnych możliwości. Uchylenie się od obowiązku łożenia na utrzymanie osoby uprawnionej do alimentacji zachodzi wtedy, gdy zobowiązany mając obiektywną możliwość wykonania tego obowiązku nie dopełni go ze złej woli.

Alimenty córkę syna dziecko Poznaniu

Poza uchylaniem się od obowiązku alimentacyjnego dla bytu przestępstwa niealimentacji w typie podstawowym konieczne jest, aby łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowiła równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosiło co najmniej 3 miesiące. Chodzi o kwotę równą lub przewyższającą tą wartość. Przez świadczenia inne niż okresowe rozumie się m.in. świadczenia alimentacyjne wypłacane jednorazowo, na przyszłość i ustalone na mocy orzeczenia sądowego, umowy lub ugody między uprawnionym i zobowiązanym lub świadczenia alimentacyjne skapitalizowane i zasądzane jednorazowo. Obiektywnym rezultatem uchylania się od obowiązku łożenia na utrzymanie innej osoby jest zatem powstanie zaległości alimentacyjnych. Dla bytu przestępstwa niealimentacji w typie podstawowym nie jest już wymagana uporczywość w działaniu sprawcy, ani narażenie osoby uprawnionej na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych alimenty Poznań.

Jeżeli istnieje podejrzenie popełnienia przestępstwa niealimentacji, należy zbadać przede wszystkim przyczyny niewywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego przez domniemanego sprawcę, które może niekiedy zdarzać się z powodów obiektywnych. Nie zweryfikowanie przez sąd orzekający prawdziwości wyjaśnień oskarżonego w tym zakresie stanowi naruszenie jego prawa do obrony i skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Przesyłanie przez oskarżonego kwot niższych od zasądzonych, z uwagi na konieczność równoczesnego zapewnienia utrzymania siebie i dziecka pochodzącego z innego związku nie może być uznane za uchylanie się od spełnienia obowiązku alimentacyjnego.

W orzecznictwie zwraca się uwagę, że zakres podstawowych potrzeb życiowych nie jest pojęciem stałym i niezmiennym, lecz zależy od konkretnych warunków społeczno-ekonomicznych i stanu świadomości społecznej na danym etapie rozwoju społeczeństwa. Im wyższy jest stopień tego rozwoju oraz przeciętny poziom życia obywateli, tym większe i bardziej różnorodne są potrzeby uznawane powszechnie za podstawowe. W szczególności staje się niezbędne nie tylko zabezpieczenie każdemu człowiekowi minimum egzystencji w postaci środków przeznaczonych na jego utrzymanie.

O istnieniu po stronie sprawcy zamiaru uchylania się od obowiązku łożenia może świadczyć np. porzucenie pracy po to, aby nie płacić alimentów, niepodejmowanie pracy zarobkowej pomimo istniejących ku temu warunków, zmiana miejsca pobytu w celu udaremnienia egzekucji alimentów, ukrywanie dochodów w celu niepłacenia należności alimentacyjnych.

Zarówno klauzulę niekaralności (art. 209 § 4 KK), jak i odstąpienie od wymierzenia kary (art. 209 § 5 KK) uzależniono od warunku, iż sprawca nie później niż przed upływem 30 dni od daty pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego uiści w całości zaległe alimenty. Zmiana postawy sprawcy i zrealizowanie obowiązku cywilnoprawnego wprost przekłada się zatem na kwestię odpowiedzialności karnej. Nie mają w tym przypadku znaczenia motywy, którymi kieruje się sprawca. Pomimo kategorycznego brzmienia art. 209 § 5 KK odstąpienie od wymierzenia kary nie ma charakteru koniecznego, można co najwyżej mówić o względnej konieczności.

Sprawa sądowa opracowana przez Kancelarię nr 1

Działająca w imieniu małoletniego M. G. (1) – jego matka A. W. (1) – wniosła o zasądzenie od pozwanego M. G. (2) alimentów w kwocie 800 zł miesięcznie. W uzasadnieniu podniosła, iż małoletni M. jest synem pozwanego. Na koszty bieżącego utrzymania syna składają się: opłaty mieszkaniowe– 300 zł (w przeliczeniu na jednego domownika); opłata za żłobek– 208–234 zł; składki roczne - 10,83 zł; wyprawka – 18 zł; mleko– 114 zł; pampersy – 126 zł; preparat na zatwardzenia – 135 zł; preparat na wzmocnienie odporności – 72 zł; herbata owocowa – 10 zł; syrop z witaminą D, C i olejem z wątroby rekina – 18 zł; płyn do kąpania – 20 zł; maści i kremy – 20 zł; paliwo na dojazdy oraz koszt utrzymania samochodu – 100 zł; ubrania –117,50 zł; wyjazd wakacyjny i atrakcje – 63,33 zł; wyżywienie – 200 zł. Małoletni urodził się w 34 tygodniu ciąży, a przez to jest chorowity i potrzebuje kontroli lekarzy, przyjmowania leków oraz rozszerzonej diagnostyki. A. W. (1) aktualnie jest zarejestrowana w urzędzie pracy i korzysta z pomocy rodziny. Na jej utrzymaniu pozostaje dwoje małoletnich dzieci, w tym powód. Pozwany pracuje w (...) K. jako kierowca autobusu.

Pozwany – M. G. (2) wniósł o oddalenie powództwa ponad kwotę 450 zł podnosząc, iż oprócz przekazywania kwoty 450 zł, kupuje dla dziecka rzeczy, a nadto przekazał matce małoletniego kwotę z rozliczenia podatku wynikającą z ulgi na dziecko. Jego średnie wynagrodzenie wynosi 2.200 zł miesięcznie, przy czym stałe koszty utrzymania to : wynajem mieszkania (tysiąc złotych) oraz opłaty za telefon, zakup żywności, leków, ubrań, utrzymanie samochodu. Pozwany wskazał, iż choruje na przepuklinę kręgosłupa i przewodu pokarmowego oraz ma problemy urologiczne. Na zakup leków przeznacza minimum 100 zł miesięcznie. M. G. (2) zaznaczył, że nie jest w stanie przy jego poziomie dochodu łożyć na syna wyższej kwoty aniżeli 450 zł miesięcznie

Alimenty córkę syna dziecko Poznaniu

W świetle zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, zdaniem Sądu, przedmiotowe powództwo zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Jak zaznaczono powyżej wysokość świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb osoby uprawnionej. M. G. (1) ma ukończone 2 lata. Z uwagi na wiek i stopień rozwoju usprawiedliwione potrzeby małoletniego dotyczą zatem głównie wydatków związanych z jego codziennym utrzymaniem, tj. wyżywieniem, zakupem odzieży, obuwia, środków higienicznych, pielęgnacyjnych oraz kosztów związanych z pobytem małoletniego w żłobku. W przypadku małoletniego powoda szczególne znaczenie mają jednak wydatki związane z jego stanem zdrowia. Małoletni pozostaje bowiem pod kontrolą pediatry, psychologa, okulisty i neurologa. Rozpoznano u niego padaczkę, a wcześniej ujawniło się szereg problemów zdrowotnych m.in. natury okulistycznej i dotyczących układu pokarmowego. Poza tym sytuacja zdrowotna małoletniego nie jest całkowicie rozpoznana i w dalszym ciągu trwa diagnostyka. Już jednak na obecnym etapie zasadnym jest stwierdzenie, iż problemy zdrowotne występujące u powoda podnoszą koszty jego utrzymania, przez konieczność odbywania wizyt lekarskich, wykonywanie badań diagnostycznych. Wbrew twierdzeniom pozwanego, przedsiębrane przez A. W. (1) działania nie są wynikiem jej nadopiekuńczości czy przewrażliwienia, ale podyktowane są wskazaniami lekarskimi i obserwacją syna.

Miesięczne koszty utrzymania małoletniego M. pozostają na poziomie co najmniej 1.000 zł. Na tym poziomie koszty utrzymania syna określiła A. W. (1) (vide: zeznania matki powoda k.114), chociaż wyszczególnione przez nią wydatki w uzasadnieniu pozwu łącznie wynoszą ponad 1.500 zł miesięcznie. Kwota alimentów o jaką wystąpiła matka małoletniego nie jest zatem wygórowana, ale brak jest podstaw do uwzględnienia powództwa w całości. Wysokość świadczeń alimentacyjnych jest bowiem uzależniona również od możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego. Pozwany zatrudniony jest jako kierowca i pracę tą wykonuje na pełen etat, wobec czego nie ma podstaw aby twierdzić, iż nie wykorzystuje on w pełni swoich możliwości zarobkowych. W takiej sytuacji możliwości zarobkowe pozwanego wyznacza wynagrodzenie pozwanego uzyskiwane z tytułu zatrudnienia. Zarobki te wynoszą natomiast średnio 2.500 zł netto miesięcznie (według danych za okres od września 2020 r. do kwietnia 2021 r.).

Alimenty córkę syna dziecko Poznań adwokat radca prawny prawnik

Sąd nie może zatem obciążać pozwanego obowiązkiem alimentacyjnych, który by powodował u niego stan niedostatku. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, możliwości zarobkowe pozwanego pozwalają mu obecnie łożyć na małoletniego syna alimenty w kwocie 550 zł miesięcznie. Po ich zapłaceniu, jak również po opłaceniu wydatków związanych z mieszkaniem, pozwany na swoje potrzeby będzie dysponował kwotą około 1.000 zł, którą nie sposób uznać za wygórowaną.

Matka powoda podnosiła, iż w czasie gdy pozwany mieszkał razem z nią, przekazywał jej kwoty rzędu 2.000 zł – 2.500 zł. Nie można jednak tracić z pola widzenia, że wówczas pozwany mieszkała razem z A. W. (1), nic zatem dziwnego że całą wypłatę przeznaczał na potrzeby rodziny. Obecnie po rozstaniu z matką powoda wynajął mieszkanie, za które płaci czynsz w kwocie 1.000 zł miesięcznie. Postępowanie pozwanego związane z wynajęciem mieszkania, nie sposób uznać za działanie ukierunkowane na pokrzywdzenie małoletniego, skoro w miejscu zamieszkania matki pozwanego, co wynika z jego zeznań, panują trudne warunki bytowe.

Pozwany podnosił także, iż sam również cierpi na szereg dolegliwości zdrowotnych, co znalazło potwierdzenie w przedłożonej przez niego dokumentacji medycznej. Zauważyć jednak należy, iż pozwany nie wykazał, aby te problemy przekładały się bezpośrednio na wykonywanie przez niego pracy zarobkowej oraz żeby leczenie wiązało się ze znacznymi wydatkami. Wizyty kontrolne, jak wynika z zeznań pozwanego, odbywają się rzadko („w razie potrzeby”) i z reguły w ramach ubezpieczenia.

Na marginesie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 135 § 3 KRO, świadczenia rodzinne oraz świadczenie wychowawcze „500+" nie wpływają na zakres świadczeń alimentacyjnych. Niemniej jednak, w/w świadczenia stanowią dodatkowy dochód, który matka małoletniego może, a nawet powinna przeznaczyć na wydatki związane z leczeniem syna. Zgodnie bowiem z art. 4 ustawy z dnia 11.02.2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym z opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych. Wyrok Sądu Rejonowego w Kole - III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 27 maja 2021 r. III RC 45/21

Sprawa sądowa opracowana przez Kancelarię nr 2

Pozwem z dnia 10 maja powód J. G. złożył pozew przeciwko pozwanemu A. G. (1) o alimenty wnosząc o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda renty alimentacyjnej w kwocie po 1.400 zł miesięcznie, płatnej do 10-go dnia każdego miesiąca do rąk J. G., wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat. Wniósł także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie wniósł o udzielenie zabezpieczenia na czas trwania postępowania roszczeń alimentacyjnych poprzez zobowiązanie pozwanego do uiszczania na rzecz powoda kwoty w wysokości 1.400 zł miesięcznie, płatnych z góry do dnia 10-go każdego miesiąca do rąk powoda wraz z odsetkami ustawowymi w razie opóźnienia płatności którejkolwiek z rat, począwszy od dnia wniesienia pozwu.

Sąd ustalił, że łączny koszt utrzymania powoda Sąd ocenił na kwotę około 2.000 zł, w tym wyżywienie 700 zł, akademik 380 zł, odzież i obuwie 200 zł, kosmetyki i środki czystości 50 zł, koszty wizyt lekarskich i ortodonta 150 zł, hobby i rozrywka 50 zł, koszty wyjazdu na wakacje 96 zł, dojazdy na uczelnię i do domu 60 zł, komunikacja miejska w miejscu nauki 180 zł za bilet półroczny tj. 30 zł miesięcznie, koszt zakupu książek i podręczników – 50 zł , telefon 55zł, internet przenośny 50zł , suplemnety 50 zł, koszty mieszkania do 30.06.2021 r. – 354zł (czynsz 615, internet 50zł, prąd 120zł, tv 37zł, kablówka 100zł, woda 140zł,= (...)=354zł), a od 1 lipca 2021 r. koszty mieszkania w domu 101zł (czynsz 169 zł (gdyż ojciec płaci 446zł), internet 50zł, prąd 120zł, tv 37zł, kablówka 100zł, woda 140zł,=616 (3=203zł (2=101zł) .

Alimenty córkę syna dziecko Poznań adwokat radca prawny prawnik

Otóż – w ocenie Sądu – na tym etapie edukacji, na którym obecnie znajduje się powód są to potrzeby jak najbardziej usprawiedliwione. Sąd nie zgodził się natomiast z twierdzeniami powoda zawartymi w pozwie podtrzymanymi następnie przez pełnomocnika powoda na rozprawach, iż uzasadnione koszty utrzymania wynoszą minimum 2.500 zł. Sąd zakwestionował przede wszystkim kwotę 900 zł jaką powód wskazał w pozwie a następnie zwiększając ją do 1000 zł podczas przesłuchania jako koszty ponoszone na jego wyżywienie. W ocenie Sądu, opartej o zasady doświadczenia życiowego oraz wiadomości z innych, podobnych rodzajowo spraw (doświadczenie zawodowe), koszt wyżywienia nie powinien przekraczać 700 zł. Kwota ta nie jest w ocenie Sądu kwotą niską ale biorąc pod uwagę wiek powoda i jego aktywny tryb życia w pełni uzasadnioną. Kierując się takimi samymi przesłankami jak powyżej Sąd uznał za zasadne wydawanie 200 zł miesięcznie na odzież i obuwie oraz kosmetyki i środki czystości w wysokości 50 zł. Pozostałe koszty jakie zostały uznane za usprawiedliwione koszty utrzymania powoda zostały udokumentowane dołączonymi dowodami albo pozwany nie kwestionował ich wysokości. Pozwany w odpowiedzi na pozew zakwestionował przede wszystkim koszty wyżywienia powoda oraz koszty ponoszone na korepetycje w kwocie 450 zł. Co do kosztów wyżywienia Sąd wypowiedział się już powyżej, natomiast koszty korepetycji wskazywane w takiej wysokości nie zostały wzięte pod uwagę, gdyż powód już takich kosztów nie ponosi. Odnosząc się natomiast do kosztów utrzymania mieszkania i kwoty czynszu za mieszkanie w jaki partycypuje powód, Sąd wziął pod uwagę koszt w wysokości połowy wskazywanej wysokości płaconego wcześniej czynszu, która wynosiła 612 zł. Wynika to z tego, że od lipca matka powoda i pozwany płacą czynsz za mieszkanie, w którym zamieszkuje powód i powinien ponosić koszty jego utrzymania, po połowie a od lipca ponosić koszty w 1/3 części. Sąd uznał też za konieczne wydatki w kwocie po około 50 zł miesięcznie przeznaczonych na rozrywkę i hobby, wydatki na wakacje wskazywane przez powoda, akademik, koszty wizyt lekarskich i ortodonty, dojazdy na uczelnię i do domu, koszty komunikacji miejskiej w miejscu nauki oraz koszt zakupu książek i podręczników oraz opłat na studiach. Koszty te są dla powoda niezbędne i usprawiedliwione.

Przy ustalaniu obowiązku alimentacyjnego oraz usprawiedliwionych kosztów utrzymania powoda Sąd wziął też pod uwagę fakt, że powód w miesiącach wakacyjnych osiąga dochody z pracy dorywczej. Dlatego też Sąd nie wziął pod uwagę wskazywanych przez niego kosztów opłaty za dodatkowe lekcje nauki jazdy czy kosztów związanych z rozpoczętym kursem prawa jazdy. Oboje rodzice dali mu pieniądze na ten kurs, a z uwagi na to, że ma swoje dochody z sezonowej pracy dorywczej ma też możliwości pokrycia tych dodatkowych kosztów jak tez innych swoich drobnych potrzeb. Podobnie sprawa wygląda z planowanymi zajęciami dodatkowymi z nauki języka angielskiego, czy niemieckiego w przypadku konieczności ponoszenia opłaty za nie, tym bardziej, że w chwili obecnej ich nie ponosi.

Sąd ustalił , iż oboje rodzice powoda mają możliwości zarobkowe aby pokryć wydatki związane z usprawiedliwionym potrzebami powoda. Pozwany ma stałą pracę i osiąga zarobki w wysokości około 5.000 zł a z dodatkowymi świadczeniami pobieranymi w ciągu roku jest to kwota na rękę w wysokości 6.368,87 zł (dochody netto za 2020 rok), a więc zarabia więcej od matki powoda. Z uwagi na charakter zatrudnienia nie można zakładać aby dochody pozwanego uległy zmniejszeniu. Matka powoda zarabia około 3.200 zł na rękę oraz wynagrodzenie dodatkowe od 100 do 400 zł za godziny nadprogramowe, 13-pensję oraz dodatek za urlop 600 zł. Biorąc pod uwagę różnice w wysokości wynagrodzenia oraz fakt, że pozwany mieszka z matką i to ona w większym stopniu czyni obecnie osobiste starania w wychowaniu i utrzymaniu syna nie jest zasadnym aby koszty utrzymania powoda rozłożone było pomiędzy rodziców po połowie, tym bardziej , iż pozwany zarabia więcej i nie ma pod bezpośrednią opieką dzieci. Taka dysproporcja pomiędzy zarobkami osiąganymi przez rodziców powoda skutkuje tym , że obciążenie ich w równym stopniu obowiązkiem utrzymania powoda byłaby sprzeczne z zasadą stosunkowego rozkładu obowiązku alimentacyjnego. Z tych względów Sąd przyjął za właściwe rozdzielenie tych wydatków w zbliżonym do 70 % -30 % , przy czym te drugie oczywiście dotyczą matki powoda. Zdaniem Sądu chybiony jest zarzut pozwanego, że matka powoda powinna ponosić koszty powoda większym zakresie lub w połowie, gdyż mieszka z synami, ma niższe koszty a pozwany , że sam mieszka to ponosi większe wydatki. Również nietrafny jest zarzut pozwanego, że koszt utrzymania powoda wynosi 1400zł albowiem postepowanie dowodowe wykazało, iż koszty powoda wynoszą miesięcznie około 2000zł.

Miesięczne koszty utrzymania pozwanego zostały ustalone na kwotę 2.293,90zł , plus alimenty na młodszego syna 850zł oraz alimenty na powoda 1400zł, co daje łączna kwotę 4. 543,90zł wydatków. Pozostaje mu zatem do dyspozycji jeszcze kwota wolnych środków miesięcznie 500zł przy pensji bez dodatków.

W ocenie Sądu pozwany ma zatem możliwości finansowe aby płacić alimenty większym zakresie niż matka powoda w kwocie 1400zł. Biorąc pod uwagę różnice w zarobkach matka powoda zarabia netto 3200zł bez dodatków a pozwany 5000zł netto bez dodatków oraz fakt że czyni starania osobiste o wychowanie i utrzymanie Sąd uznał, że pozwany powinien partycypować w kosztach utrzymania powoda w kwocie 1400zł (70 %) a w pozostałym zakresie 600zł (30 %) - matka powoda. Zdaniem Sądu kwota alimentów uwzględnia możliwości majątkowe i zarobkowe pozwanego. Wyrok Sądu Rejonowego - III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 21 września 2021 r. III RC 71/21

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

4.9/5 - (343 votes)

Dodaj komentarz