Szybkie ustalenie ojcostwa dziecka (córki czy syna) w Sądzie

Szybkie ustalenie ojcostwa dziecka (córki czy syna) w Sądzie

Zgodnie z art. 84 KRO sądowego ustalenia ojcostwa może żądać dziecko, jego matka oraz domniemany ojciec dziecka. Jednakże matka ani domniemany ojciec nie mogą wystąpić z takim żądaniem po śmierci dziecka lub po osiągnięciu przez nie pełnoletności (§ 1). Dziecko albo matka wytacza powództwo o ustalenie ojcostwa przeciwko domniemanemu ojcu, a gdy ten nie żyje – przeciwko kuratorowi ustanowionemu przez sąd opiekuńczy (§ 2).

Zgodnie z art. 89 § 1 KRO jeżeli ojcostwo zostało ustalone przez uznanie, dziecko nosi nazwisko wskazane w zgodnych oświadczeniach rodziców, składanych jednocześnie z oświadczeniami koniecznymi do uznania ojcostwa. Rodzice mogą wskazać nazwisko jednego z nich albo nazwisko utworzone przez połączenie nazwiska matki z nazwiskiem ojca dziecka. Jeżeli rodzice nie złożyli zgodnych oświadczeń w sprawie nazwiska dziecka, nosi ono nazwisko składające się z nazwiska matki i dołączonego do niego nazwiska ojca. Do zmiany nazwiska dziecka, które w chwili uznania już ukończyło trzynaście lat, jest potrzebna jego zgoda.

Szybkie ustalenie ojcostwa dziecka córki czy syna w sądzie Poznań

Stosownie do treści art. 89 § 2 KRO w razie sądowego ustalenia ojcostwa sąd nadaje dziecku nazwisko w wyroku ustalającym ojcostwo, stosując odpowiednio przepisy § 1. Jeżeli dziecko ukończyło trzynaście lat, do zmiany nazwiska jest potrzebna jego zgoda.

Stosownie do treści art. 93 KRO władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom (§ 1). Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd w wyroku ustalającym pochodzenie dziecka może orzec o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy rodzicielskiej jednego lub obojga rodziców. Przepisy art. 107 i art. 109 – 111 stosuje się odpowiednio (§ 2).

Zgodnie z art. 111 § 1 KRO, jeżeli władza rodzicielska nie może być wykonywana z powodu trwałej przeszkody albo jeżeli rodzice nadużywają władzy rodzicielskiej lub w sposób rażący zaniedbują swe obowiązki względem dziecka, sąd opiekuńczy pozbawi rodziców władzy rodzicielskiej. Pozbawienie władzy rodzicielskiej może być orzeczone także w stosunku do jednego z rodziców.

W tym miejscu należy wskazać, iż do pozbawienia władzy rodzicielskiej z powodu rażącego zaniedbywania obowiązków względem małoletniego dziecka upoważnia Sąd tylko takie zaniedbanie obowiązków względem dziecka, które mogą być zakwalifikowane jako rażące. Muszą to być więc zaniedbania poważne lub zaniedbania o mniejszej wadze, lecz nacechowane nasileniem złej woli, uporczywością i niepoprawnością (zob. postanowienie SN z dnia 19 czerwca 1997 r., III CKN 122/97 (w:) J. Gudowski, Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Orzecznictwo..., s. 379).

Zgodnie z art. 107 KRO, jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia (§ 1). W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia (§ 2).

Kolejno należy wskazać, iż zgodnie z art. 133 § 1 KRO, rodzice są obowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Należy przy tym podnieść, iż stosownie do treści art. 135 § 1 KRO, zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

W ocenie Sądu, wszystkie wydatki wyszczególnione w stanie faktycznym niniejszego uzasadnienia, jako koszty związane z utrzymaniem małoletnich powódek i we wskazanej tam wysokości (łącznie po ok. 900 zł średniomiesięcznie), są wydatkami usprawiedliwionymi w rozumieniu art. 135 § 1 KRO, a więc wydatkami, które powinny być pokrywane w pierwszej kolejności przez rodziców dziecka. Podkreślenia wymaga przy tym fakt, iż przedmiotowe wydatki (oraz ich wysokość) – oceniana przez pryzmat zasad doświadczenia życiowego i zawodowego – są adekwatne do potrzeb małoletnich powódek przy uwzględnieniu ich wieku, stanu zdrowia, dotychczasowego poziomu życia, możliwości zarobkowych i majątkowych rodziców dzieci, potrzeb rozwojowych, emocjonalnych dzieci, potrzeby stymulowania ich rozwoju, a także przy uwzględnieniu cen dóbr i usług jakie wiążą się z zaspokajaniem poszczególnych potrzeb. W rezultacie, wysokość przedmiotowych wydatków nie może być poczytana za zbyt wygórowaną, ani za zbyt niską.

Zgodnie z art. 135 § 2 KRO wykonywanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

Szybkie ustalenie ojcostwa dziecka córki czy syna w sądzie Poznań

Zgodnie z art. 141 § 1 KRO, ojciec niebędący mężem matki obowiązany jest przyczynić się w rozmiarze odpowiadającym okolicznościom do pokrycia wydatków związanych z ciążą i porodem oraz kosztów trzymiesięcznego utrzymania matki w okresie porodu. Z ważnych powodów matka może żądać udziału ojca w kosztach swego utrzymania przez czas dłuższy niż trzy miesiące. Jeżeli wskutek ciąży lub porodu matka poniosła inne konieczne wydatki albo szczególne straty majątkowe, może ona żądać, ażeby ojciec pokrył odpowiednią część tych wydatków lub strat. Roszczenia powyższe przysługują matce także w wypadku, gdy dziecko urodziło się nieżywe.

Według orzeczenia Sądu Najwyższego z 8 października 1953 r. (I C 1261/53) – za wydatki związane z ciążą i porodem należy uważać „wszystkie wydatki, które stały się potrzebne wskutek ciąży lub porodu, których by matka dziecka nie miała, gdyby nie była w ciąży albo gdyby nie rodziła". Innymi słowy, chodzi o pomniejszenie zasobów materialnych matki dziecka jako następstwa ciąży lub porodu. Za taki wydatek związany z urodzeniem dziecka tradycyjnie uważa się nabycie wózka i wyprawki dla noworodka, a nadto odnowienie pokoju i przestawienie pieca, jeśli było to konieczne ze względu na poród, zdrowie dziecka i przestrzeganie zasad higieny (zob. orzeczenie SN z 8 października 1953 r., I C 1261/53, cytowane przez B. Dobrzańskiego, Kodeks rodzinny..., s. 810). Do wydatków związanych z ciążą, które mogą stanowić normalne następstwa takiego stanu, można zaliczyć m.in. koszty odzieży ciążowej, opieki medycznej nad matką w czasie ciąży, w tym wizyt u ginekologa, badań USG, odpowiednich odżywek i medykamentów (np. kwasu foliowego, witamin, żelaza), których przyjmowanie ma związek z ciążą lub porodem (te, których przyjmowanie nie ma związku z ciążą lub porodem, mogą być brane pod uwagę przy kosztach trzymiesięcznego utrzymania matki). Do wydatków związanych z porodem (z urodzeniem się dziecka) zalicza się koszty opieki medycznej nad matką i dzieckiem w trakcie porodu, a nadto koszty zwyczajnego wyposażenia noworodka, niezbędnego mu w początkowym okresie jego życia (tzw. wyprawki). W praktyce pojęcie wyprawki rozumie się szeroko. Obejmuje ono w szczególności: wózek, łóżeczko lub kołyskę, przewijak, wanienkę, fotelik do samochodu, koszty chrztu (becik), odzieży i pościeli niemowlęcej oraz przedmiotów niezbędnych noworodkowi, takich jak: butelka, smoczek, pieluszki, termometr, obcinacz itp. (zob. np. wyrok SO w Koninie z 21 marca 2014 r., I Ca 77/14, (...) – cyt. za Komentarz do art. 141 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, J. W., wyd. W. K. – LEX.

Sprawa sądowa opracowana przez Kancelarię

Podstawę ustalenia ojcostwa pozwanego R. O. w stosunku do małoletniej powódki M. S. stanowiła pisemna opinii z zakresu badań genetycznych. Przedmiotowa opinia nie była kwestionowana przez strony niniejszego postępowania, a nadto Sąd uznał przedmiotową opinię za w pełni wiarygodną. Uwzględniając całokształt powyższych okoliczności ustalono ojcostwo pozwanego w stosunku do małoletniej powódki, o czym orzeczono, jak w punkcie I wyroku.

W niniejszej sprawie strony złożyły zgodne oświadczenia w sprawie nazwiska dziecka, tj. pozostawienie dziecku dotychczasowego nazwiska (...). Z tych też względów orzeczono, jak w punkcie II wyroku.

Z uwagi na to, że pozwany nie wykazuje zainteresowania dzieckiem i nie chce uczestniczyć w wychowaniu córki, to należy stwierdzić, że rażąco zaniedbuje swoje obowiązki rodzicielskie w rozumieniu art. 111 § 1 KRO, a tym samym ziściły się podstawy do pozbawienia go władzy rodzicielskiej nad małoletnią powódką.

Szybkie ustalenie ojcostwa dziecka córki czy syna w sądzie Poznań

W ocenie Sądu, wszystkie wydatki wyszczególnione w stanie faktycznym niniejszego uzasadnienia, jako koszty związane z utrzymaniem małoletniej powódki i we wskazanej tam wysokości, są wydatkami usprawiedliwionymi w rozumieniu art. 135 § 1 KRO, a więc wydatkami, które powinny być pokrywane w pierwszej kolejności przez rodziców/rodzica dziecka. Podkreślenia wymaga przy tym fakt, iż przedmiotowe wydatki (oraz ich wysokość) – oceniane przez pryzmat zasad doświadczenia życiowego i zawodowego – są adekwatne do potrzeb małoletniej powódki przy uwzględnieniu jej wieku, stanu zdrowia, potrzeb rozwojowych, emocjonalnych, społecznych dziecka, potrzeby stymulowania jej rozwoju, a także przy uwzględnieniu cen dóbr i usług jakie wiążą się z zaspokajaniem poszczególnych potrzeb. W konsekwencji, wysokość przedmiotowych wydatków nie może być poczytana za zbyt wygórowaną.

Jednocześnie w ocenie Sądu nie ma przekonywujących dowodów, które by wskazywały, że koszty związane z utrzymaniem dziecka kształtują się na wyższym poziomie niż ustalony w stanie faktycznym. W szczególności nie ma dowodów z dokumentów, czy też innych dowodów, które by potwierdzały stanowisko powódki, że alimenty winny być ustalone na poziomie 5 000 zł miesięcznie, czy też zbliżonym do tej kwoty.

Ustalając wysokość alimentów należnych małoletniej powódce od jej ojca Sąd miał na uwadze okoliczność – co już sygnalizowano powyżej – że S. S. (1) zwalnia się w całości z obowiązku alimentacyjnego poprzez osobistą pieczę nad córką w rozumieniu art. 135 § 2 KRO, a w konsekwencji ciężar utrzymania małoletniej powódki winien być w całości przerzucony na pozwanego.

Odnosząc się natomiast do możliwości majątkowych i zarobkowych pozwanego, to Sąd uznał, że pozwany ma możliwości zarobkowe, aby sprostać łożeniu alimentów na rzecz małoletniej powódki w kwotach po 1 500 zł miesięcznie. W szczególności należy wskazać, że pozwany prowadzi działalność gospodarczą w różnych formach i poprzez wiele podmiotów i chociaż przeciwko pozwanemu – jako osobie fizycznej – są prowadzone liczne postępowania egzekucyjne, to prowadzi również działalność za pośrednictwem Spółki K (...), która generuje znaczące dochody, które zapewne pozwolą R. O. na należyte wywiązywanie się z realizacji obowiązku alimentacyjnego. Mając na uwadze powyższe, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz małoletniej powódki alimenty w kwotach po 1 500 zł miesięcznie, począwszy od dnia złożenia pozwu w sprawie. Wyrok Sądu Rejonowego - VIII Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 15 maja 2019 r. VIII RC 343/18

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

5/5 - (93 votes)